闲情赋

作者:王琪 朝代:宋朝诗人
闲情赋原文
激清音以感余,愿接膝以交言。欲自往以结誓,惧冒礼之为愆;待凤鸟以致辞,恐他人之我先。意惶惑而靡宁,魂须臾而九迁:愿在衣而为领,承华首之余芳;悲罗襟之宵离,怨秋夜之未央!愿在裳而为带,束窈窕之纤身;嗟温凉之异气,或脱故而服新!愿在发而为泽,刷玄鬓于颓肩;悲佳人之屡沐,从白水而枯煎!愿在眉而为黛,随瞻视以闲扬;悲脂粉之尚鲜,或取毁于华妆!愿在莞而为席,安弱体于三秋;悲文茵之代御,方经年而见求!愿在丝而为履,附素足以周旋;悲行止之有节,空委弃于床前!愿在昼而为影,常依形而西东;悲高树之多荫,慨有时而不同!愿在夜而为烛,照玉容于两楹;悲扶桑之舒光,奄灭景而藏明!愿在竹而为扇,含凄飙于柔握;悲白露之晨零,顾襟袖以缅邈!愿在木而为桐,作膝上之鸣琴;悲乐极以哀来,终推我而辍音!
白白与红红,别是东风情味
风日薄、度墙啼鸟声乱
初,张衡作《定情赋》,蔡邕作《静情赋》,检逸辞而宗澹泊,始则荡以思虑,而终归闲正。将以抑流宕之邪心,谅有助于讽谏。缀文之士,奕代继作;因并触类,广其辞义。余园闾多暇,复染翰为之;虽文妙不足,庶不谬作者之意乎。
宿草春风又,新阡去岁无
柳条折尽花飞尽,借问行人归不归
霜殒芦花泪湿衣,白头无复倚柴扉
壮年何事憔悴,华发改朱颜
鸟宿池边树,僧敲月下门
夫何瑰逸之令姿,独旷世以秀群。表倾城之艳色,期有德于传闻。佩鸣玉以比洁,齐幽兰以争芬。淡柔情于俗内,负雅志于高云。悲晨曦之易夕,感人生之长勤;同一尽于百年,何欢寡而愁殷!褰朱帏而正坐,泛清瑟以自欣。送纤指之余好,攮皓袖之缤纷。瞬美目以流眄,含言笑而不分。曲调将半,景落西轩。悲商叩林,白云依山。仰睇天路,俯促鸣弦。神仪妩媚,举止详妍。
又似贾客蜀道间,千铎万磬鸣空山
万里人南去,三春雁北飞
东门之杨,其叶牂牂
考所愿而必违,徒契契以苦心。拥劳情而罔诉,步容与于南林。栖木兰之遗露,翳青松之余阴。傥行行之有觌,交欣惧于中襟;竟寂寞而无见,独悁想以空寻。敛轻裾以复路,瞻夕阳而流叹。步徙倚以忘趣,色凄惨而矜颜。叶燮燮以去条,气凄凄而就寒,日负影以偕没,月媚景于云端。鸟凄声以孤归,兽索偶而不还。悼当年之晚暮,恨兹岁之欲殚。思宵梦以从之,神飘飘而不安;若凭舟之失棹,譬缘崖而无攀。于时毕昴盈轩,北风凄凄,炯炯不寐,众念徘徊。起摄带以侍晨,繁霜粲于素阶。鸡敛翅而未鸣,笛流远以清哀;始妙密以闲和,终寥亮而藏摧。意夫人之在兹,托行云以送怀;行云逝而无语,时奄冉而就过。徒勤思而自悲,终阻山而滞河。迎清风以怯累,寄弱志于归波。尤《蔓草》之为会,诵《召南》之余歌。坦万虑以存诚,憩遥情于八遐。
闲情赋拼音解读
jī qīng yīn yǐ gǎn yú,yuàn jiē xī yǐ jiāo yán。yù zì wǎng yǐ jié shì,jù mào lǐ zhī wèi qiān;dài fèng niǎo yǐ zhì cí,kǒng tā rén zhī wǒ xiān。yì huáng huò ér mí níng,hún xū yú ér jiǔ qiān:yuàn zài yī ér wèi lǐng,chéng huá shǒu zhī yú fāng;bēi luó jīn zhī xiāo lí,yuàn qiū yè zhī wèi yāng!yuàn zài shang ér wèi dài,shù yǎo tiǎo zhī xiān shēn;jiē wēn liáng zhī yì qì,huò tuō gù ér fú xīn!yuàn zài fā ér wèi zé,shuā xuán bìn yú tuí jiān;bēi jiā rén zhī lǚ mù,cóng bái shuǐ ér kū jiān!yuàn zài méi ér wèi dài,suí zhān shì yǐ xián yáng;bēi zhī fěn zhī shàng xiān,huò qǔ huǐ yú huá zhuāng!yuàn zài guǎn ér wèi xí,ān ruò tǐ yú sān qiū;bēi wén yīn zhī dài yù,fāng jīng nián ér jiàn qiú!yuàn zài sī ér wèi lǚ,fù sù zú yǐ zhōu xuán;bēi xíng zhǐ zhī yǒu jié,kōng wěi qì yú chuáng qián!yuàn zài zhòu ér wèi yǐng,cháng yī xíng ér xī dōng;bēi gāo shù zhī duō yīn,kǎi yǒu shí ér bù tóng!yuàn zài yè ér wèi zhú,zhào yù róng yú liǎng yíng;bēi fú sāng zhī shū guāng,yǎn miè jǐng ér cáng míng!yuàn zài zhú ér wèi shàn,hán qī biāo yú róu wò;bēi bái lù zhī chén líng,gù jīn xiù yǐ miǎn miǎo!yuàn zài mù ér wèi tóng,zuò xī shàng zhī míng qín;bēi lè jí yǐ āi lái,zhōng tuī wǒ ér chuò yīn!
bái bái yǔ hóng hóng,bié shì dōng fēng qíng wèi
fēng rì báo、dù qiáng tí niǎo shēng luàn
chū,zhāng héng zuò《dìng qíng fù》,cài yōng zuò《jìng qíng fù》,jiǎn yì cí ér zōng dàn bó,shǐ zé dàng yǐ sī lǜ,ér zhōng guī xián zhèng。jiāng yǐ yì liú dàng zhī xié xīn,liàng yǒu zhù yú fěng jiàn。zhuì wén zhī shì,yì dài jì zuò;yīn bìng chù lèi,guǎng qí cí yì。yú yuán lǘ duō xiá,fù rǎn hàn wèi zhī;suī wén miào bù zú,shù bù miù zuò zhě zhī yì hū。
sù cǎo chūn fēng yòu,xīn qiān qù suì wú
liǔ tiáo zhé jǐn huā fēi jǐn,jiè wèn xíng rén guī bù guī
shuāng yǔn lú huā lèi shī yī,bái tóu wú fù yǐ chái fēi
zhuàng nián hé shì qiáo cuì,huá fà gǎi zhū yán
niǎo sù chí biān shù,sēng qiāo yuè xià mén
fū hé guī yì zhī lìng zī,dú kuàng shì yǐ xiù qún。biǎo qīng chéng zhī yàn sè,qī yǒu dé yú chuán wén。pèi míng yù yǐ bǐ jié,qí yōu lán yǐ zhēng fēn。dàn róu qíng yú sú nèi,fù yǎ zhì yú gāo yún。bēi chén xī zhī yì xī,gǎn rén shēng zhī zhǎng qín;tóng yī jǐn yú bǎi nián,hé huān guǎ ér chóu yīn!qiān zhū wéi ér zhèng zuò,fàn qīng sè yǐ zì xīn。sòng xiān zhǐ zhī yú hǎo,nǎng hào xiù zhī bīn fēn。shùn měi mù yǐ liú miǎn,hán yán xiào ér bù fēn。qǔ diào jiāng bàn,jǐng luò xī xuān。bēi shāng kòu lín,bái yún yī shān。yǎng dì tiān lù,fǔ cù míng xián。shén yí wǔ mèi,jǔ zhǐ xiáng yán。
yòu shì gǔ kè shǔ dào jiān,qiān duó wàn qìng míng kōng shān
wàn lǐ rén nán qù,sān chūn yàn běi fēi
dōng mén zhī yáng,qí yè zāng zāng
kǎo suǒ yuàn ér bì wéi,tú qì qì yǐ kǔ xīn。yōng láo qíng ér wǎng sù,bù róng yǔ yú nán lín。qī mù lán zhī yí lù,yì qīng sōng zhī yú yīn。tǎng xíng xíng zhī yǒu dí,jiāo xīn jù yú zhōng jīn;jìng jì mò ér wú jiàn,dú yuān xiǎng yǐ kōng xún。liǎn qīng jū yǐ fù lù,zhān xī yáng ér liú tàn。bù xǐ yǐ yǐ wàng qù,sè qī cǎn ér jīn yán。yè xiè xiè yǐ qù tiáo,qì qī qī ér jiù hán,rì fù yǐng yǐ xié méi,yuè mèi jǐng yú yún duān。niǎo qī shēng yǐ gū guī,shòu suǒ ǒu ér bù hái。dào dāng nián zhī wǎn mù,hèn zī suì zhī yù dān。sī xiāo mèng yǐ cóng zhī,shén piāo piāo ér bù ān;ruò píng zhōu zhī shī zhào,pì yuán yá ér wú pān。yú shí bì mǎo yíng xuān,běi fēng qī qī,jiǒng jiǒng bù mèi,zhòng niàn pái huái。qǐ shè dài yǐ shì chén,fán shuāng càn yú sù jiē。jī liǎn chì ér wèi míng,dí liú yuǎn yǐ qīng āi;shǐ miào mì yǐ xián hé,zhōng liáo liàng ér cáng cuī。yì fū rén zhī zài zī,tuō xíng yún yǐ sòng huái;xíng yún shì ér wú yǔ,shí yǎn rǎn ér jiù guò。tú qín sī ér zì bēi,zhōng zǔ shān ér zhì hé。yíng qīng fēng yǐ qiè lèi,jì ruò zhì yú guī bō。yóu《màn cǎo》zhī wèi huì,sòng《zhào nán》zhī yú gē。tǎn wàn lǜ yǐ cún chéng,qì yáo qíng yú bā xiá。
※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

反客为主,用在军事上,是指在战争中,要努力变被动为主动,争取掌握战争主动权的谋略。尽量想办法钻空子,插脚进去,控制它的首脑机关或者要害部位,抓住有利时机,兼并或者控制他人。古人使用
本篇以《饵战》为题,顾名思义,旨在阐述作战中如何警惕和防止中敌“饵兵”之计的问题。它认为,所谓“饵兵”,就是“以利诱之”的一种战法。强调在交战中,对于敌人施放的诱饵,诸如牛马、财物
1873年出生于广东江门新会区。1889年广东乡试中举人。1890年始受学于康有为。1891年随康有为就读于万木草堂,接受康有为的思想学说并由此走上改革维新的道路,世人合称“康梁”
本篇“鲁哀公问”章,孔子讲了性和命、生和死的关系。“分于道谓之命,形于一谓之性。化于阴阳,象形而发谓之生,化穷数尽谓之死。故命者,性之始也;死者,生之终也。有始则必有终矣。”又从论
上天切莫登着龙上天,爬山切莫骑着虎。 古来贵贱结交而心不移者,唯有严子陵与汉光武帝。 周公被称为大圣人,也不容下管叔与蔡叔。 汉谣唱道:“一尺布,尚可缝;一斗粟,尚可舂。兄弟二人不能相容。”说尽了汉文帝与淮南王之间的兄弟恩怨。

相关赏析

汉高祖对相国萧何感到很恼火,于是对王卫尉说:“李斯辅佐秦朝皇帝,有了好事归国君,有了坏事自己承担,现在相国萧何竟然请求开垦我的上林苑荒地以便自己讨好老百姓,所以我将他收身治罪。”王
十五年春季,成地背叛孟氏而投靠齐国。孟武伯攻打成地,没有攻下,于是就在输地筑城。夏季,楚国的子西、子期攻打吴国,到达桐汭,陈闵公派公孙贞子去吴国慰问,到达良地就死了,副使准备把灵柩
世俗迷信卜筮,认为卜是向天问疑,筮是向地问疑,蓍草和龟甲都很神灵,龟兆和蓍数就是天地对占卜者提问的答复,因此遇事便不和人商议而去占卜算卦,违反事情是否可行的道理而去迷信吉凶之说。人
集中多投赠送别之作,内容较贫乏。《中兴间气集》称其诗风"闲雅","近于康乐(谢灵运)"。尤擅长五律,如"春色临边尽,黄云出塞多&q
⑴蝶恋花:又名“鹊踏枝”“凤栖梧”。唐教坊曲,《乐章集》《张子野集》并入“小石调”,《清真集》入“商调”。赵令畴有《商调蝶恋花》,联章作“鼓子词”,咏《会真记》事。双调,六十字,上

作者介绍

王琪 王琪 王琪,字君玉,华阳(今四川双流)人,王珪从兄。进士及第,曾任江都主簿。天圣三年(1025)上时务十事,仁宗嘉之,命试学士院,授大理评事、馆阁校勘、集贤校理,知制诰。嘉祐中,守平江府。数临东南诸州,政尚简静。以礼部侍郎致仕,年七十二卒。《宋史》附传王珪。著有《谪仙长短句》,已佚。《全宋词》录其词十一首。

闲情赋原文,闲情赋翻译,闲情赋赏析,闲情赋阅读答案,出自王琪的作品

版权声明:本文内容由网友上传(或整理自网络),原作者已无法考证,版权归原作者所有。华南诗词网免费发布仅供学习参考,其观点不代表本站立场。

转载请注明:原文链接 | http://www.thehuanan.com/lxeM3y/uVLsgdYy.html